ZÜBÜK
Utanma yok yüzü eşek derisi
Böylesine bizde zübük deniyor
Önce canı mühim değil gerisi
Böylesine bizde zübük deniyor
Senden önce varıp köşeyi kapar
Yalakalık yapıp yerini yapar
Allah deyip daim paraya tapar
Böylesine bizde zübük deniyor
İçi kış dışı yaz daim göz boyar
Kanaati bilmez toprakla doyar
Kuruş için senin gözünü oyar
Böylesine bizde zübük deniyor
Hatır gönül bilmez kendine yaşar
Bir şeyler anlatsam dinlemez kaşar
Bugün beleş desem dörtnala koşar
Böylesine bizde zübük deniyor
Tere yağ misali bozulmuş yenmez
Benlik esir almış geriye dönmez
Kin nefret ateşi tutuşmuş sönmez
Böylesine bizde zübük deniyor
Ona insan diyen uzakta dursun
Önce durup baksın kendine sorsun
Sonra gelip benle muhabbet kursun
Böylesine bizde zübük deniyor
Orhan’ım insanlar niçin yaşıyor
Neden durduk yere birden taşıyor
Çünkü kendin bilmez haddi aşıyor
Böylesine bizde zübük deniyor
Orhan Oyanık
26.06.2018
