CAN AZERBAYCAN
Değil mi can biz ne çok bir birimize benzeriz
İyi bilirler biz her daim iki devlet bir milletiz
Bir birimize can diye kardaş diye hitap ederiz
Ne de olsa aynı dağlarda doğmuş iki nehiriz
Biz Türklük harmanında oynayan iki kardeşiz
Aynı gökten bayraklarımıza yıldızlar indirmişiz
Birlikte nice zulümler nice zalimler defettik biz
Aynı dille ve aynı edebiyatla çoştu gönüllerimiz
Her daim Adriyatikten Çine birlikte gezeriz
Nesimi, fuzuli ve daha niceleri bizim güneşimiz
Değil mi can Azerbaycan birlikte çok güzeliz
Sen dertlenme can seni üzeni bizde üzeriz
Arasın ,kura’n bağrıma çağlar boyunca akar
Bakün, Şekin ve Gebelen ne güzel diyarlar
Batı Asya ile doğu Avrupa arasında Kafkaslar
Kıskanılacak bir zengin kültürel mirasın var
Güzelim Karabağın ermeni elinde esir bir çocuk
Üzülme biz ona ana baba kardeş ve dost olduk
Şimdilik o Türkün bahçesinde bir gül, soluk
Bilirsin senin canın yanınca biz saç baş yolduk
Sen varsın ömrümüzde, seslen bize bir derdinde
Adın, tadın yüreğindeki sıcaklığın hep gönlümüzde
Gel can, gel dost, gel kardaş haydi düşüver peşimize
Can vereyim mal vereyim, başın dara düştüğünde
Kıskanırlar Candaşlığımızı kandaşlığımızı gafiller
Unutma senden giden her zerre canımdan gider
Kem gözler, bulanmış zihinler bizi iyi bilirler
Sen aldırma can Azerbaycan onlar çok cahiller…
Orhan oyanık
25.06.2016/BAKÜ
