İPEK YOLU DEĞİL BU AKDAŞ YOLU
Biliyorsunuz bölgemiz maden yatağı bölgesi- şimdi altın gümüş tunç konuşulsa da 1957 yılında ilçemize linyit kömürleri ve kaolin madeni olmasından Seramik fabrikası rahmetli Başbakan Adnan Menderes, rahmetli H. İbrahim Bodur ve Çanın ileri gelenlerin girişimi ile 1000 kişilik nüfuslu ilçemize seramik fabrikası temelleri atılmış..
Çoğu kişi bizim gibi köylerden Çana gelerek çalışmış ,iş aş sahibi olmuştu. Halan Kale seramikte üç kuşak çalışanlar var.
Bende bunlardan biriyim babamdan sonra ben ve oğlum işimi ,aşımı ve eşimi bulduk.
Bir sohbette bunu rahmetli H. İbrahim Bodur beye fotoğraf çekiminden sora, eşimi işimi, sizin sayenizde buldum ,evimin her tuğlası sizden ,Allah uzun ömürler versin dedim.
Konuyu nereye getireceğim yazının başlığının ikincisinde AKDAŞ YOLUNA evet ak taşa bu bildiğimiz kaolin madeni nerede Büyüktepe köy, Çekiçler köyü eski yolunda ,Duman Köyü ocağında var yaz sezonunda çalışır.
Kadınlar güneşte ,bazı zaman ilkel çınar dalı yaprakları çardağı altında o taşları çekiçlerde temizleler, siyah gözlük takar gözlerini beyazdan korumak için, bir çiledir bu kadınlar çalışma ama ekmek parası garip anam ve diğer kadınlar bu Tepeköy ocağında dostluk ve arkadaşlıklar edinmişlerdir. Şimdi kadınlar gibi ayda 3-4 özel günleri yoktur. Akşam olunca iş dönüşü birde kocabaş çayının sığı yerinden geçerek sırlarında bir eşek yükü fırın odunuyla bölerler eve gelirler. İşte bu kadınların eli öpülecek analardır ,annem gibi ölenler rahmetle alınacaktır.
Biz onları küçük katkıları ile okuduk bizi kimseye muhtaç etmediler, bir bisiklet bile olmadan büyüdük yaz, güz gelen panayırlarda üç tekerli bisikletlerle yarıştık. Mutlu muyduk mutluyduk, biz mutlu kalanlara bırakanlara az ile yetindirenlere şükürler olsun .Kalın sağlıcakla.
Hüseyin Başaran